مفهوم · Double height with loft
سقف بلند و نیم‌طبقه
فضایی با ارتفاع دو طبقه که در بخشی از آن نیم‌طبقه‌ای آویخته می‌شود؛ فضای پایین بلند و روشن می‌ماند و بالا اتاق‌های کوچک‌تر می‌نشیند. خویشاوند ایرانی‌اش تالار بلند خانه‌های قاجاری با غرفه‌های بالایی است.
روی نقشه
بازترسیم شماتیک از روی شیت، تقریبی.
بازترسیم شماتیک از روی شیت، تقریبی.
در این خانه
قلب طرح ۱۳۹۹ همین است: طبقهٔ اول در تراز ۲٫۹۶+ با ارتفاع مفید ۵٫۵۲ متر، آشپزخانه و ناهارخوری و نشیمن یکپارچه به ابعاد حدود ۷٫۰۵×۴٫۵۷ متر، و نیم‌طبقه‌ای در تراز ۶٫۰۸+ روی اتاق‌های جنوبی با کتابخانه، خواب، حمام و اتاق سیگار با اگزاست مستقل. روی برگهٔ طبقهٔ دوم هم کادر نیم‌طبقه‌ای کشیده شده، بی‌تراز؛ برش که به آن طبقه ۳٫۳۰ متر مفید می‌دهد جایی برایش ندارد — ناسازگاری بازی در مجموعهٔ ۱۳۹۹. در برش B-B ریتم ۲٫۵۶ / ۵٫۵۲ / ۳٫۳۰ / ۳٫۳۰ متر خوانده می‌شود. این همان چیزی است که صاحب زمین وقتی از طرح ۱۳۹۹ حرف می‌زند اول به یاد می‌آورد: سقف بلند طبقهٔ اول. بهایش در ارتفاع است: با سه طبقهٔ مسکونی، بام به ۱۶٫۲۸+ می‌رسد، یعنی بلندی یک ساختمان چهارطبقه؛ روی زمین ملاصدرا فقط با خوانش چهارطبقه جا می‌گیرد، و نیم‌طبقه ممکن است در شمارش طبقات یا در تراکم حساب شود. طبقهٔ بلند زیر طبقات معمولی برای مهندس سازه هم یک نامنظمی است که ستون یا دیوار سنگین‌تر می‌خواهد.
در ۱۴۰۳ معمار نوشت که با حرکت پله روی نمای شفاف و یک ووید کنار آن، ایدهٔ ارتفاع سقف بلند را در دوبلکس اصلی «به‌وضوح بازآفرینی» کرده است؛ صاحب زمین در مشاهداتش ارتفاع مفید حداقل ۲٫۷۴ و ترجیحاً ۳ متر را برای همهٔ طبقات خواست و نوشت ارتفاع پله لزومی ندارد کاملاً ضابطه‌مند باشد اگر دستاورد طراحی بهتری در کار باشد.
باز مانده: آیا سقف بلند در ضوابط تراکم چهار طبقه جا می‌شود، و برای کدام واحد.