نقشه · طرح ۱۴۰۳
پلان طبقهٔ اول
طبقهٔ اول
بازترسیم شماتیک از روی شیت، تقریبی؛ ترازها فرضی‌اند.
بازترسیم شماتیک از روی شیت، تقریبی؛ ترازها فرضی‌اند.
برداشت
از یک راهرو دو در باز می‌شود: یکی به واحدی کوچک و جمع‌وجور رو به کوچه، دیگری به نشیمن بزرگ دوبلکسی که با شیشهٔ تمام‌قد به حیاط می‌رسد و پله‌ای در ضلع شرقی به خواب‌های بالا می‌برد. کنار آسانسور کنجی خالی است که معمار ایوان می‌نامد. واحد بازار و واحد خانواده در یک طبقه، هر یک رو به یک جبهه؛ قفل شدن طبقات از اینجا آغاز می‌شود.
با شاخص‌ها می‌خواند
- شاخص ۵: طبقات با هم فرق دارند؛ یک‌خوابهٔ کوچک و طبقهٔ پایین دوبلکسی که خواب‌هایش بالاست، کنار هم.
- شاخص ۱۶: دوبلکس به هر دو جبهه راه دارد؛ هوا می‌تواند از کوچه تا حیاط بگذرد.
- شاخص ۴: در واحد یک‌خوابه حمام و دوش از هم جدا شده‌اند.
چه چیزی را کم دارد
- آشپزخانه در هیچ‌یک از دو واحد ترسیم نشده.
- واحد یک‌خوابه فقط جبههٔ کوچه را دارد؛ هوا در آن دوطرفه نمی‌چرخد.
- ایوان برای صاحب زمین خوانا نبود؛ آنچه می‌دید کنجی مرده کنار آسانسور بود.
چه چیزی اضافه می‌کند
- مساحت و مرز هر واحد روی برگه نوشته شده؛ نخستین بار در این پروژه.
- واحد یک‌خوابه‌ای رو به کوچه که کمترین تماس را با واحدهای خانواده دارد: واحدی برای اجاره یا فروش.
- ایوان جنوب‌غربی: کنجی نیمه‌باز میان نشیمن و حیاط، ایده‌ای که معمار برای آزمودن نگه داشت.
چه پرسشی باز می‌ماند
- تناقض پنجره: شیشهٔ تمام‌قد رو به حیاط جواب جنوب است؛ پنجره‌های واحد یک‌خوابه رو به کوچه چه می‌شوند؟
- دیدن هر دو سو در یک لحظه: نشیمن فقط جنوب را می‌بیند؛ شمال به واحد دیگر داده شده.
- ترکیب واحدها: این دوبلکس برای کیست؟ به نظر صاحب زمین بیشتر یادآور یک دانشجو بود.
چطور می‌شد بهتر باشد
- می‌شد آشپزخانه با جزیره‌ای رو به نشیمن کشیده شود و نور صبح شرقی به آن برسد، نوری که باکس پله گرفته بود.
- می‌شد با جابه‌جایی پله و آسانسور، کنج خالی پر شود یا به کاری بهتر بیاید؛ فضای پشت آسانسور مرده می‌ماند.
- می‌شد ایوان با سقف و کف و مبلمانش طوری کشیده شود که اتاقی خوانا باشد، نه یک کنج خالی.
جزئیات روی شیت
- «واحد تک‌خوابهٔ طبقهٔ اول» در سمت خیابان (شمال) با «مساحت واحد در کل: ۶۲٫۳۹ متر مربع»؛ اتاق ۵٫۴۹×۴٫۹۱، حمام، دوش و سرویس.
- «واحد دوبلکس اول» در سمت حیاط با «مساحت واحد در طبقه: ۶۴٫۹۶» و «در کل: ۱۳۸٫۱۶ متر مربع»؛ نشیمن ۶٫۲۳×۵٫۸۷.
- پلهٔ داخلی دوبلکس در ضلع شرقی که به خواب‌های طبقهٔ دوم می‌رود.
- خط آبی در لبهٔ جنوبی نشیمن: بازشوی تمام‌قد رو به حیاط؛ کنارش کنج خالی کنار آسانسور — ایوان جنوب‌غربی.
- راهروی ۱٫۵۶ میان دو واحد و پلهٔ اصلی ۱٫۵۰؛ آسانسور ۲٫۰۰×۱٫۶۰.
- اتاق ۳٫۷۳×۲٫۹۸ در گوشهٔ شمال‌شرقی واحد تک‌خوابه با کمد هاشورخورده.
- کنسول ۰٫۶۰ در لبهٔ خیابان (یادداشت پایین راست)، نه ۱٫۲۰ طبقات بالاتر.
فضاها
واحد تک‌خوابه: اتاق خواب، واحد تک‌خوابه: نشیمن، واحد تک‌خوابه: حمام، واحد تک‌خوابه: دوش و سرویس بهداشتی، واحد دوبلکس اول: نشیمن، واحد دوبلکس اول: دوش و سرویس بهداشتی، پلهٔ داخلی دوبلکس، ایوان / خالی کنار آسانسور، پلکان و آسانسور
یادداشت
طبقهٔ اول ۱۴۰۳ دو واحد را کنار هم می‌نشاند: تک‌خوابهٔ ۶۲ متری رو به خیابان که معمار آن را واحد بازار می‌داند، و طبقهٔ پایین دوبلکس اول با نشیمن ۶۵ متری رو به حیاط. اینجا برای نخستین بار مساحت‌ها روی برگه نوشته شده و مرز واحدها معلوم است — چیزی که در ۱۳۹۹ نبود. حل‌نشده: آشپزخانه در هیچ یک از دو واحد ترسیم نشده، مبلمان نیست، و ایوان جنوب‌غربی فقط یک کنج خالی است که صاحب زمین آن را نپذیرفت. کادر عنوان اشتباهاً «GF-FLOOR-PLAN» را تکرار کرده؛ شمارهٔ A3_003 و تاریخ ۱۴۰۳/۰۸/۱۹.