در میانهٔ داستان · معماری که خانواده دوست دارد از او بپرسد
حسین امانت
Hossein Amanat
- زادهٔ ۱۳۲۱ در تهران؛ دانش‌آموختهٔ دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران.
- در ۱۳۴۵، در بیست‌وچند سالگی، برندهٔ مسابقهٔ طراحی برج شهیاد شد — همان که امروز برج آزادی نام دارد.
- ساختمان‌های اولیهٔ دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر سابق)، سفارت ایران در پکن، بناهای مرکز جهانی بهائی در حیفا و مشرق‌الاذکار ساموآ از کارهای اوست.
- از دههٔ ۱۳۶۰ در کانادا زندگی و کار می‌کند.
چرا این‌جا
برج آزادی برای این خانواده یک درس ساده دارد: ساختمان می‌تواند با نگاه اول ایرانی باشد بی‌آنکه چیزی را تقلید کند، و با هندسه حرف بزند، نه با تزیین.
طاق ساسانی و طاق نوک‌تیز اسلامی در آن بنا در یک فرم مدرن به هم می‌رسند. در کوچهٔ ملاصدرا، میان نماهای سنگی و ستون‌های کلاسیک، چنین نگاهی کم است؛ و آنچه خانواده از نما می‌خواهد از همین‌جا روشن می‌شود: ساده، از یک جنس، بی‌چیزی که به آن چسبانده شده باشد.
نکتهٔ دیگر، مقیاس است. آن بنا یک یادبود ملی بود؛ این‌جا خانه‌ای دویست‌متری است با بودجه‌ای محدود. پرسش خانواده دقیقاً همین است: آیا همان دقت، همان هندسه و همان احترام به گذشته در مقیاس یک خانهٔ کوچک و ارزان هم ممکن است؟
و نکتهٔ سوم، دوری. معماری که سال‌هاست دور از ایران کار می‌کند و هنوز هندسهٔ ایران را ادامه می‌دهد، برای خانواده‌ای که خودش میان دو کشور زندگی می‌کند، آشناست.
پرسش خانواده
اگر فرصتی پیش بیاید، خانواده دوست دارد از او سه چیز بپرسد: کدام تصمیم در برج آزادی از همه ساده‌تر و از همه مهم‌تر بود؟ نمای ساده‌ای که در یک کوچهٔ شلوغ پیر شود و خجالت نکشد، از کجا شروع می‌شود؟ و خانه‌ای که قرار است بیش از یک نقش اجتماعی داشته باشد — خانه و اتاق محله — چه چیزی را نباید از دست بدهد؟
این صفحه ادعای هیچ آشنایی و همکاری‌ای ندارد. فقط اشاره‌ای است به کاری که خانواده آن را دوست دارد، و دعوتی است باز: اگر او یا کسانی که با کارش زندگی کرده‌اند بخواهند چیزی بگویند، این خانواده مشتاق شنیدن است.
واقعیت‌ها از مدخل ویکی‌پدیای فارسی «حسین امانت»؛ هیچ نقل‌قولی از او در این صفحه نیست. ویکی‌پدیا