پرسش باز
طبقهٔ ۲−
زیرزمین دومی که اتاق مشترک ساختمان و شاید محله باشد — هفت متر زیر یک کوچهٔ قزوین.
در زمین دویستمتری، هر متری که در ارتفاع ساخته نشود باید زیر زمین به دست بیاید. شاخص سیزدهم میگوید ایجاد فضا در طبقهٔ ۱− ممکن است «و حتی منهای ۲». برای خانواده این طبقه انبار نیست؛ اتاقی است که ساختمان و شاید محله در آن دور هم جمع شوند: ورزش سبک، حوضچهٔ آب، سونا، نشستن.
هیچکدام از دو تلاش این طبقه را ترسیم نکرد. طرح ۱۳۹۹ به یک زیرزمین در تراز ۳٫۱۲− میرسد و طرح ۱۴۰۳ به ۳٫۵۰−؛ هر دو واحد سرایدار، موتورخانه و انباری را در همان یک طبقه جا دادهاند. در گفتوگوهای ۱۴۰۳ قرار شد زیرزمین آخرین اولویت باشد، و همانجا ماند.
آنچه یک معمار باید تصمیم بگیرد: نور و هوای طبیعی برای فضایی هفت متر زیر کوچه (آیا گودالباغچه میتواند دو طبقه پایین برود؟)، راه فرار دوم، آب زیرزمینی و عایقکاری، هزینهٔ خاکبرداری و سازهٔ نگهبان کنار همسایههایی که خودشان از ضوابط عبور کردهاند، و اینکه چه کسی مالک و مسئول این اتاق مشترک است.
دو چیز را همین سایت به فهرست اضافه میکند. یکی عمق اگوی کوچه، که هنوز پرسیده نشده: فضاهای تر زیرزمین اول (۳٫۱۲− یا ۳٫۵۰−) احتمالاً با پمپ تخلیه میشوند، اتاقی در ۶٫۸۰− قطعاً؛ چالهٔ درخت هم زهکشی پمپی میخواهد؛ و راه خروج دوم برای اتاقی که دهپانزده نفر در آن جمع میشوند در هیچ نقشهای نیست. دیگری یک برخورد در اعداد خودِ پیشنهاد خانواده: کف چالهٔ درخت در حدود ۵٫۰۰− است و سقف طبقهٔ ۲− (کف ۶٫۸۰−، ۳٫۰۰ مفید) در حدود ۳٫۸۰−؛ چاله ۱٫۲۰ متر در سرِ اتاق ۲− فرو میرود. یا ۲− زیر گودالباغچه ادامه پیدا نمیکند و حدود ۱۶ متر و نورش را از دست میدهد، یا گودال دو طبقه پایین میرود و درخت، حوض و سرایدار جابهجا میشوند. هیچکدام هنوز ترسیم نشده.
خواستهٔ صاحب زمین
صاحب زمین زیرزمین دوم را نه بهعنوان انبار، بلکه بهعنوان اتاق اجتماعی خانه میخواهد — جایی که خانه بتواند یک نقش فرهنگی هم داشته باشد. به نظر او اگر قرار است اجرا بشود، باید از همین حالا در فونداسیون دیده شود؛ بعداً نمیشود اضافهاش کرد.
موضع معمار
معمار در گزارشهای ۱۴۰۳ نوشت زیرزمین «طبقهٔ بسیار مهمی برای کل ساختمان بهعنوان یک فضای عمومی مشترک» است و باید روشن شود واحد آن سرایداری است یا تفریحی و در اختیار چه کسی؛ اما طبقهٔ دوم زیرزمین را طرح نکرد و جزئیات آن را به مرحلهای بعد از توافق روی «کل» موکول کرد.
شواهد
- طرح ۱۳۹۹: یک زیرزمین در تراز ۳٫۱۲− با ارتفاع مفید ۲٫۷۲ متر؛ گودالباغچه به عرض ۴٫۱۴ متر رو به آسمان.
- طرح ۱۴۰۳: یک زیرزمین در تراز ۳٫۵۰−؛ واحد سرایدار ۵۱٫۸ مترمربع، استخر ۶٫۶۶×۲٫۶۰، موتورخانه و چهار انباری.
- شاخص ۱۳: «امکان ایجاد فضا در طبقهٔ ۱− در صورت نیاز ممکن است. و حتی منهای ۲.»
- در هیچ شیتی ترازی پایینتر از یک زیرزمین ترسیم نشده است.
- عمق اگوی کوچه پرسیده نشده؛ زیرزمین اول احتمالاً و طبقهٔ ۲− قطعاً با پمپ تخلیه میشود. راه خروج دوم برای ۲− در هیچ نقشهای نیست.
- پیشنهاد خانواده: کف چالهٔ درخت حدود ۵٫۰۰−، سقف طبقهٔ ۲− حدود ۳٫۸۰− — یک برخورد ۱٫۲۰ متری که باید با حذف ۲− زیر گودال یا با دو طبقه پایین بردن گودال حل شود.