بام سبز

بامی که خاک و گیاه دارد و قابل استفاده است؛ عایق حرارتی طبیعی، جایی برای کاشت سبزی و نشستن، و در شهرهای فشرده تنها حیاط رو به آسمان. بار خاک، آبیاری و عایق رطوبتی هزینه‌های اصلی‌اش هستند.

در این خانه

شاخص نهم بام سبز با قابلیت کشت سبزیجات و دسترسی همهٔ طبقات را می‌خواهد. طرح ۱۳۹۹ بام را در ۱۶٫۲۸+ می‌گذارد و اتاقک پله حدود ۲٫۶۵ متر بالاتر از آن می‌رود (نشانهٔ ۱۷٫۸۸+ روی شیت توضیح ندارد)؛ جزئیات باغ روی شیت نیست.

در ۱۴۰۳ معمار بام سبز را «مهم‌ترین چیزی که هنوز مجال ظهور پیدا نکرده» و فضایی اختصاصی برای دوبلکس اصلی خواند. صاحب زمین پرسید آیا دسترسی مجزای یک واحد به بام ضروری است — به نظر او نه، به‌خصوص با محدودیت فضایی که این خصوصی‌سازی ایجاد می‌کند — و پیشنهاد داد به‌جای تراس طبقهٔ چهارم، بام با سقفی نازک و نیمه‌شفاف مثل حصیر پوشیده شود که عملاً یک طبقهٔ پنجم بسازد.

باز مانده: مشترک یا خصوصی، و سازه و آبیاری.